Aanklager Strafhof richt pijlen op rebellen Darfur

DEN HAAG - Aanklager Luis Moreno-Ocampo van het Internationale Strafhof in Den Haag wil rebellen vervolgen die in september 2007 betrokken waren bij een aanval op soldaten van de Afrikaanse vredesmacht in de Sudanese regio Darfour. Volgende week dient hij arrestatieverzoeken in, verklaarde hij vrijdag.

Het is voor het eerst dat de aanklager zijn pijlen richt op de rebellen in Darfour. Hij heeft al aangekondigd de Sudanese president Omar al-Bashir en een van diens ministers te willen vervolgen, evenals de leider van de door de regering gesteunde Arabische janjaweed-militie.

Moreno-Ocampo zei dat zijn derde onderzoek in Sudan een rebellenaanval op een kamp van de vredesmacht van de Afrikaanse Unie in Haskanita betreft. Bij die aanval, op 29 september 2007, kwamen tien soldaten van de AU om het leven. Eén wordt nog vermist.Lees meer>>>>>>>>

Sudanese overheid dreigt activiteiten Artsen zonder Grenzen in Zuid-Darfur te schorsen

Kortgeleden hebben functionarissen van de Sudanese overheid aangegeven dat de overheid mogelijk de activiteiten van Artsen zonder Grenzen in de regio Zuid-Darfur zal schorsen.

Eerder dit jaar, in februari, heeft Artsen zonder Grenzen (Nederland) een overeenkomst getekend met de staat van Zuid-Darfur voor het uitvoeren van medische activiteiten gedurende 2008. De overeenkomst is gebaseerd op de behoefte aan medische zorg van de lokale bevolking en van gevluchte Darfurianen in Zuid-Darfur.

De overeenkomst werd naar Khartoem, de zetel van de Sudanese regering, gestuurd voor bekrachtiging op nationaal niveau. Daarop heeft Artsen zonder Grenzen maandenlang getracht de benodigde handtekeningen van de Sudanese overheid te verkrijgen. Tot op heden is dit echter niet gelukt. Lees meer >>>>>>>>>>>

De duivelskinderen van Darfur

REPORTAGE, Van onze verslaggeefster Natalie Righton
gepubliceerd op 23 oktober 2008 02:45, bijgewerkt op 23:28

OURE CASSONI, TSJAAD - Duizenden vrouwen in Darfur zijn verkracht. Hun baby’s worden gezien als kinderen van de duivel. Niemand wil ze.

‘Als ik naar mijn kindje kijk, zie ik de ogen van mijn verkrachters soms weer voor me. Drie jaar geleden vluchtte ik voor het geweld uit Darfur richting Tsjaad. Onderweg werd ik aangevallen en meerdere malen verkracht door vier mannen van de Janjaweed. Het was een ervaring uit de hel. Ze hielden een mes tegen mijn keel, weet u, ik kon geen kant op. Een van die mannen heeft mij zwanger gemaakt.’

Ajaba Abdalla Neen (25) vertelt haar verhaal in haar hutje van stro en leem in Oure Cassoni, een vluchtelingenkamp met 32 duizend wanhopige Noord-Darfurianen die de grens van Tsjaad zijn overgestoken. De woestijnwind raast door het kamp.

Vrouwen wachten uren bij de waterpomp en lopen daarna met een jerrycan op het hoofd door de brandende zon terug naar hun tukuls – ronde woningen. Ajaba zit in haar ‘woonkamer’ in het zand. De tweejarige Yusuf scharrelt om haar heen als zijn moeder over zijn verwekking vertelt.

Ajaba is een van de naar schatting 200 tot 300 vrouwen in Oure Cassoni die bruut zijn verkracht door Janjaweed, door Darfurianen ook wel ‘duivels te paard’ genoemd. De Janjaweed zijn Arabische nomadenstammen die met steun van de Soedanese overheid jacht maken op de voornamelijk zwarte boerenbevolking van Darfur. Mannen worden afgeslacht, vrouwen verkracht.

Hoeveel baby’s zijn voortgekomen uit de verkrachtingen is onbekend. Uit schaamte praten vrouwen er nauwelijks over. In Oure Cassoni schatten sociaal werkers dat het om tientallen baby’s gaat.

De zogenoemde Janjaweed-baby’s worden met de nek aangekeken in de Soedanese gemeenschap. Evenals de vrouwen. ‘Mensen zeggen misschien niks in mijn gezicht, maar ik voel hoe ze naar ons kijken. In hun ogen zie ik minachting,’ zegt Ajaba. ‘Kinderen zijn nog gemener. Als Yusuf buiten speelt, duwen andere kinderen hem weg.’ Ajaba houdt Yusuf daarom zoveel mogelijk binnen.

De schaamte en afschuw over het krijgen van een kind van de vijand is zo groot, dat niet alle door de Janjaweed verwekte baby’s blijven leven. Soms worden ze direct na de geboorte gedood door hun moeder. De baby’s worden door de Soedanese gemeenschap gezien als kinderen van de duivel. Niemand wil ze zien of horen. Velen verdwijnen spoorloos.

Ook Fatima (27) werd op 23-jarige leeftijd verkracht door vier mannen, die zij beschrijft als Janjaweed. Fatima doodde het kindje, zeggen familieleden.

‘Haar man is vermoord door dezelfde mannen die haar verkrachtten', vertelt een familielid dat anoniem wil blijven. Hij vond de dode baby van Fatima in een plastic zak in de latrine van het kamp.

Fatima ontkent de geboorte van het kind niet, maar wel de dood. Trots laat ze een driejarig meisje zien dat haar dochtertje zou zijn. ‘Verwekt door mijn man, net voordat de Arabieren hem hebben vermoord’, zegt ze. In werkelijkheid is het ‘dochtertje’ een buurmeisje.

‘Ons geloof verbiedt een kind te doden, dus houdt Fatima tegenover buitenstaanders vol dat het nog leeft. Maar iedereen weet dat het niet zo is,’ zegt het familielid.

‘Ik schat dat een op de drie baby’s geboren uit verkrachting door de Janjaweed wordt gedood door de moeder,’ zegt sociaal werker Khartoum Ismail Achmed.

‘Zoiets gaat in het geheim. Meestal verstikken en begraven de vrouwen de baby. Daarna wordt er nooit meer over gesproken. Het kind is van de ene op de andere dag spoorloos verdwenen.’

Van Janjaweed-baby’s die wel blijven leven, is de toekomst onzeker. Naar school kunnen ze wel, maar daar blijven ze vermoedelijk een buitenbeentje. Trouwen binnen de stam – zoals het hoort volgens de Soedanese cultuur – zal onmogelijk zijn. ‘Mensen vrezen dat als de kinderen ouder worden, ze net zo duivels zullen zijn als hun vaders en zich tegen de Darfurianen keren,’ zegt Awad Nahar, eveneens sociaal werker.

Ook al is de afkomst van de Janjaweed-baby’s voor buitenstaanders niet altijd duidelijk, Soedanezen kunnen het verschil van een afstand zien. Nahar: ‘Een baby van een Arabier pikken we er zo uit. Je ziet het aan de gelaatstrekken.’

Ajaba droomt nog vaak over de dag dat ze verkracht werd, zegt ze met emotieloze blik. ‘Maar ondanks alles hou ik van mijn kind.’ Ze geeft Yusuf een aai over zijn bol en veegt een snottebel weg.

Darfur, Minn. meets Darfur, Sundan

Last Saturday I was traveling in Watonwan County in southwestern Minnesota and passed through Darfur. Probably many of you have heard of this little town, population 137.I think many of you have also heard of Darfur, Sudan. It’s been in the news a lot. This Darfur has been experiencing some tragic times. Since open warfare broke out in 2003, it’s been reported that 300,000 people have died.

It is estimated that more than 2.6 million civilians have lost their homes in the conflict. Villages have been bombed and burned and the survivors have been forced to flee, It struck me as very odd that these two very different places would share the same names. Is there any connection? Read more >>>>>>>>>>>>>>>>>>>

The arrest of Sudan’s Bashir should proceed

The request from the International Criminal Court prosecutor for an arrest warrant for Omar al-Bashir, Sudan’s president, caused much hand-wringing by diplomats and others who say the search for justice will derail peace negotiations or endanger humanitarian relief workers. Fearing that the crisis in Darfur will worsen if the prosecutor is allowed to proceed, they have launched an ill-considered campaign at the United Nations Security Council to delay the court’s proceedings, perhaps for a year. The very nations that created the ICC appear to be afraid to let it do its work. A vote for deferral might come as early as next month.

For me, this is familiar terrain. When Radovan Karadzic and General Ratko Mladic, the Bosnian Serb leaders, were indicted by the Yugoslav tribunal in July 1995 for orchestrating atrocities in Bosnia, the media and many diplomats lamented that we would be unable to negotiate peace for Bosnia. Less than five months later, an agreement was reached in Dayton to end the war.

What had seemed an insurmountable obstacle turned out to be an unexpected opportunity. Before the indictments, we had already decided to marginalise Gen Mladic and Mr Karadzic and force Slobodan Milosevic, the Serbian president, to take full responsibility for the war. Our negotiating team met them only once – in a hunting villa just outside Belgrade in September 1995 – but only with a prior understanding that Mr Milosevic would be responsible for their conduct, and only to lift the three-year siege of Sarajevo, which we accomplished that night. Later, when Mr Milosevic insisted that to achieve peace the two men had to participate in negotiations, I offered to arrest them personally if they set foot in the US. Read more >>>>>>>>>>>

UN rights body renews job of Sudan investigator

GENEVA, Sept 24 (Reuters) - The United Nations Human Rights Council on Wednesday renewed the mandate of its specialist on the Sudan for six months despite charges from Khartoum that she was working with the West to besmirch the country's image.

Diplomats said the consensus decision among the body's 47 members was part of a compromise between mainly European states and Islamic and African nations that softened EU-proposed criticism of the Sudanese government's rights record.

Sima Samar, formally the Council's special rapporteur, had angered Khartoum and its allies with a strongly worded report this month contradicting Sudanese assertions that the rights situation was improving, and saying it was in fact grim.

She said government and rebels were killing civilians in Darfur and accused Khartoum's forces of launching deadly ground and air attacks in the region, the scene of 5 years of violence that international experts say has killed some 200,000 people. Read more >>>>>>>>>>

'Nieuw soort regeringsgeweld in Darfur'

DEN HAAG - Het Sudanese regeringsleger gebruikt een nieuw soort geweld in de regio Darfur. Zo is in augustus het vluchtelingenkamp Kalma overvallen. Er werden granaten tussen de burgers gegooid en militairen "schoten midden in de gezinnen". Er vielen "tientallen doden".
Dit heeft hoofdaanklager Luis Moreno Ocampo van het Internationaal Strafhof (ICC) vrijdag gezegd tegen het ANP. De Argentijn onderzoekt oorlogsmisdaden in Darfur in opdracht van de VN-Veiligheidsraad.